Ronde van de Bommelerwaard op 29 augustus 2020

Toch zenuwen van tevoren…
Een prestatietocht, 67 km rond de Bommelerwaard.
De heer van stand ter plaatse, Chris de Ridder, had deze tocht, die ooit bedoeld was als voorbereiding op een superprestatie-rally over de grote rivieren, op de Peddelpraat agenda gezet omdat hij die zelf weer wilde varen en daarbij gezelschap waardeert.
We startten om 7 uur bij zijn woonstee Gameren. We voeren het mooie zijgeultje uit en met zonsopkomst stroomafwaarts over een nog nevelige stille Waal tot slot Loevestein, daar bij het knipperlichtje links de Afgedamde Maas op waar we tijdens het wachten voor de Wilhelminasluis met een boterham aan ons fysiek konden bijdragen.
De Maas stroomopwaarts deden we op ons gemak dankzij het vriendelijk windje in de rug.
Van Chris mochten we tijdens twee pauzes de boot uit, andersoortig fysiek daargelaten (piesen). Omdat de Maas een rustige brede rivier is kon dat staand naast de boot.
We bleken alle vijf vlotte peddelaars en waren nogal vaak geneigd ver vooruit te varen. Vooral één van ons maakte zich daar met verbluffende snelheid aan schuldig, u weet wie u bent.
We hebben geboft met het weer. Terwijl er aan de Zeeuwse kust te veel wind was om het Ellemeet zee weekend te laten doorgaan, hebben wij van een ontspannen rustig weer dag kunnen genieten met een zonnetje en bijbehorende fraaie wolkenluchten.
Dankzij een behulpzaam windje van achteren was kribvaren zoals ik op mijn thuisrivier de IJssel gewend ben, nauwelijks nodig.
Al voordat mijn koffie-behoefte hard ging toeslaan hielden we pauze, op een strandje boven Den Bosch onder een voor geologen interessant deel van de oever, weggeslagen door regenrivier de Maas.
Twee boven ons langs huppelende meiskes werden benoemd tot jury van de mooiste kano.
Vanaf een zeilboot kreeg ik een blikje Hertog Jan aangereikt. Het meest juiste merk.
Voor Sluis Sint Andries moesten we meer geduld hebben, het was wel fijn dat Ton met de sluiswachter kon overleggen en we mochten na een groot schip de sluis in en uit.
Opnieuw voeren we de Waal af met nog voldoende energie om de zijgeul langs de Kil van Hurwenen nog mee te pikken en om de lol van het fraaie natuurgebied en om de kunst stenen en ondieptes te ontwijken.
Vlak voor aankomst werden we nog even getrakteerd op een kluts van een duwbak, en we konden na een vaardag van 11 uur 41 minuten afscheid nemen van onze genoeglijke tocht.

Bedankt, Ton, Henk, Roel en Chris.
Jan Volkers