Category Archives: Toerverslagen

22mrt/21

Lente rondje Marker Wadden met Bert en Patrick (20 maart 2021)

Na een app-oproep stelde Patrick voor om een Rondje Marker Wadden te doen. Daar mag je mij altijd voor wakker maken en ook Bert had er zin in. Binnen geen tijd stond de afspraak in de agenda.

Op de parkeerplaats onder het viaduct bij het Bataviastrand hadden we afgesproken. Klokslag 10 uur parkeerde Patrick de botenwagen. Het was helder weer met een blauwe lucht.

De opzet was als op 6 maart. Een tocht van ongeveer 22 kilometer. Op ongeveer 12 kilometer was de lunchplek op het Noorderstrand. De wind kwam iets meer uit west dan de voorspelde noorderwind. Maar we vertrokken van het net aangelegde Bataviastrand met zon en blauwe lucht.

We voeren met heerlijk tempo naar de eilanden. We zouden tegen de klok in om de eilanden varen. De tocht was opgedeeld in twee stukken, met de pauzeplek na 12 km. Na het eerste uur hadden we een korte drijfpauze. Inmiddels hadden we het blad Natuur van Natuurmonumenten gelezen en wisten nu dat de eilandengroep wordt uitgebreid met smalle eilanden aan de noordkant.

De laatste twee kilometer voor de pauzeplek voeren we buiten de beschutting van de eilanden en merkten we dat de wind goed was aangetrokken.  Na de pauze, waar Patrick een prachtig filmpje maakte van de Wadden, mochten we in de wind verder varen.

De westenwind trok echt aan en het donkere wolkendek liet geen zon meer door. Dat was anders dan voorspeld maar een goede eerste zeetraining. Dansen op de golven, voldoende afstand van de rotsen en van elkaar houden.

Zo dansten we richting de haveningang. Het plan was om de haven te verkennen. Maar na overleg over het weer, pasten we het aan en draaiden na 200 meter weer richting de havenmond. Vandaaruit voeren we langs de kust naar de onderkant richting het vertrekpunt met de gehurkte man.

De golven op dat traject komen niet altijd van een kant en zo aan lagerwal konden ze zich goed opbouwen. Dus vond Jan het tijd voor een training en is er een prachtige reddingsmanoeuvre uitgevoerd. Ach met een droogpak aan valt de nattigheid dan gelukkig mee. Weer bij het strand werd alles weer op en ingepakt. Warme kleren aan en weer naar huis. We hebben veel plezier gehad, het is echt een mooi vaartje.

Foto: Trudy Altink – aankomst Bataviastrand met de hurkende man
Foto: Trudy Altink – Vertrek Noorderstrand na de pauze
Foto: Patrick Wienholts – aankomst Noorderstrand

Patrick heeft ook nog een mooi filmpje gemaakt << klik hier >>

Tochtgegevens
Datum20-mrt-21
Naam tochtStart van de Lente rond de Markerwadden
DeelnemersBert van Eijden, Patrick Wienholts, Jan Stuyt en Trudy Altink
Start en finishhet Bataviastrand, watersportstrand Lelystad. Vertrek 10.30; aankomst 14.30 uur. incl. 1 uur lunchpauze op het Noorderstrand
Afstand22,4 km.
Weer en wind5 naar 12 kn. NW naar W, zon tot 11.30 uur. Dik, steeds donkerder wolkendek van 2 tot 6 graden. Gevoelstemperatuur lager door de wind.
Sprokkelonderweg niets gevonden dat op afval leek, behalve een losse vuilniszak op de parkeerplaats. Die hebben we laten staan.
22mrt/21

Rondje Marker Wadden (6 maart 2021)

Vanwege de mist hadden we de tocht rond de Marker Wadden een weekje uitgesteld. De mooie weers-verwachtingen voor zaterdag 6 maart waren veelbelovend. 

Aangekomen bij de parkeerplaats bij het nieuwe strandje aan de andere kant van de sluis, bleek dat wij niet de enigen waren. Vanuit de club Harderwijk hadden ook 3 kanoërs dit plan opgevat. Na een gezellige kennismaking vertrokken wij twee om vijf over half 11 vanaf het strand.










Een tocht van ongeveer 22 kilometer. Op ongeveer 12 kilometer was de lunchplek op het Noorderstrand. De wind was rustig, van opzij en even bijna in de rug. De zon bleef achter de wolken maar het was erg helder.




We voeren richting de onderste punt en weer werden we verrast door de schaalinschatting.  Dit is een verschijnsel dat we ook in Denemarken vaak ervaren. Door dat je zo laag bij het water zit is de afstand van duinen en baaien lastig in te schatten. Opeens ben je vlakbij. De Noordkant van de eilanden had een gedaanteverwisseling ondergaan. Overal langs de waterrand waren houten palen geplaatst om het water te remmen. Op verschillende plaatsen was de duinenrij doorbroken en zagen we een baai. Erg afwisselend en fijn om langs te varen. Maar er zijn blijkbaar meer plannen, er lagen verschillende werkschepen, zandzuigers, bakken met basaltkeien voor anker en grote bulten basaltkeien in het water.

Op het noorderstrand mochten we de benen strekken. Vanaf het bordje verboden toegang konden we net een blikje werpen op het prachtige vogelgebied achter de duinen. Vanaf 15 maart begint het broedseizoen. Die vogels hebben groot gelijk, het is een heerlijke plek en vooral ook zo stil.

Na een heerlijk lange pauze konden we kort aanhaken bij de kanoërs uit Harderwijk. Zij waren op weg naar de haven.

De weg binnendoor bleek niet toegankelijk en toen mochten ze buitenom. Via het strandpaviljoen konden ze alsnog het eiland verkennen. Wij voeren door en waren na 22 km weer terug bij het beginstrand. Het was een mooi vaartje.


Tochtgegevens
Datum 6 maart 2021
Naam tocht rondje Markerwadden
Deelnemers Jan Stuyt en Trudy Altink
Start en finish het watersportstrand Lelystad. Vertrek 10.35; aankomst 14.30 uur. incl. 1 uur lunchpauze
Afstand 22 km.
Weer en wind 7-3 kn. ZW draaiend naar N, bewolkte dag met prachtige wolken en af en toe zon, 5 graden.
Sprokkel plastic rechthoek gevonden op het noorderstrand.
26jan/21

Ronde van de Bommelerwaard op 29 augustus 2020

Toch zenuwen van tevoren…
Een prestatietocht, 67 km rond de Bommelerwaard.
De heer van stand ter plaatse, Chris de Ridder, had deze tocht, die ooit bedoeld was als voorbereiding op een superprestatie-rally over de grote rivieren, op de Peddelpraat agenda gezet omdat hij die zelf weer wilde varen en daarbij gezelschap waardeert.
We startten om 7 uur bij zijn woonstee Gameren. We voeren het mooie zijgeultje uit en met zonsopkomst stroomafwaarts over een nog nevelige stille Waal tot slot Loevestein, daar bij het knipperlichtje links de Afgedamde Maas op waar we tijdens het wachten voor de Wilhelminasluis met een boterham aan ons fysiek konden bijdragen.
De Maas stroomopwaarts deden we op ons gemak dankzij het vriendelijk windje in de rug.
Van Chris mochten we tijdens twee pauzes de boot uit, andersoortig fysiek daargelaten (piesen). Omdat de Maas een rustige brede rivier is kon dat staand naast de boot.
We bleken alle vijf vlotte peddelaars en waren nogal vaak geneigd ver vooruit te varen. Vooral één van ons maakte zich daar met verbluffende snelheid aan schuldig, u weet wie u bent.
We hebben geboft met het weer. Terwijl er aan de Zeeuwse kust te veel wind was om het Ellemeet zee weekend te laten doorgaan, hebben wij van een ontspannen rustig weer dag kunnen genieten met een zonnetje en bijbehorende fraaie wolkenluchten.
Dankzij een behulpzaam windje van achteren was kribvaren zoals ik op mijn thuisrivier de IJssel gewend ben, nauwelijks nodig.
Al voordat mijn koffie-behoefte hard ging toeslaan hielden we pauze, op een strandje boven Den Bosch onder een voor geologen interessant deel van de oever, weggeslagen door regenrivier de Maas.
Twee boven ons langs huppelende meiskes werden benoemd tot jury van de mooiste kano.
Vanaf een zeilboot kreeg ik een blikje Hertog Jan aangereikt. Het meest juiste merk.
Voor Sluis Sint Andries moesten we meer geduld hebben, het was wel fijn dat Ton met de sluiswachter kon overleggen en we mochten na een groot schip de sluis in en uit.
Opnieuw voeren we de Waal af met nog voldoende energie om de zijgeul langs de Kil van Hurwenen nog mee te pikken en om de lol van het fraaie natuurgebied en om de kunst stenen en ondieptes te ontwijken.
Vlak voor aankomst werden we nog even getrakteerd op een kluts van een duwbak, en we konden na een vaardag van 11 uur 41 minuten afscheid nemen van onze genoeglijke tocht.

Bedankt, Ton, Henk, Roel en Chris.
Jan Volkers

22jan/21

Grootwatertocht, Almeerderstrand – Durgerdam – De beste doop voor je nieuwe boot!

(Met foto’s van Trudy en Patrick)

Samen met Trudy, Jan en Patrick vertrokken we vanaf het Almeerderstrand, via Pampus, richting Durgerdam. Voor mij was het de eerste keer op groot water en zeker niet de laatste!
We vertrokken om 10.00u met 4˚C, mist en wind vanuit het oosten.

Nadat ik zaterdag 28 november, eindelijk, mijn nieuwe boot in het botenhuis had liggen kon ik niet wachten om er mee te gaan varen. Toen er dinsdag gevraagd werd wie er mee wilde gaan op een grootwatertocht twijfelde ik even omdat ik nooit eerder op groot water heb gevaren. Toen bedacht ik me dat ik de mijn nieuwe boot niet voor niks had gekocht en besloot mee te gaan. Na een hele lijst gemaakt te hebben met spullen die ik nodig had wist ik meteen wat ik nog aan Sinterklaas kon vragen.

Met de boten van Patrick en mij op de botenwagen en de boten van Trudy en Jan op het dak kwamen we om 09.30u aan op de parkeerplaats bij het Almeerderstrand.
Nadat we de boot op de karretjes hadden gebonden liepen we door het zand naar het water.

Eenmaal klaar voor vertrek, vertrokken we richting Durgerdam, op pampus heb ik nog even mijn roertje aangepast omdat deze nog niet ideaal zat. Toen eenmaal alles goed zat konden we door en heb ik heerlijk in mijn nieuwe boot gevaren. De golfjes waarop ik surfte gingen heerlijk en de golfjes die mij voorbij gingen sneden de boot doorheen.

Na een pauze in Durgerdam gingen we met koude handen, via IJburg, terug naar het Almeerderstrand.

De wind was weg, zo ook de mist.
Na 27,19 km, 4 uur en 58 minuten met een gemiddelde snelheid van 6,0 km/u kwamen we weer aan op het Almeerderstrand.

Voor mij was het de eerste keer op groot water en zeker niet de laatste keer! Ik heb genoten van de tocht en hoop dat ik dit snel weer kan doen, ondanks de koude handen.
Ik had het niet beter kunnen beginnen met mijn nieuwe boot, de Noorse Freyja.

Stijn Teunissen

25sep/20

De Zeven meren en twee sluizen tocht

Op 30 augustus parkeerden we de auto op de kade van de oude sluis in Zwartsluis. De kerkgangers zagen ons de kano’s inpakken onder dreigende wolken in de heldere lucht.  De anorak aan want we hielden het inderdaad niet droog.

De oude sluis lag op de grens van het vasteland en het zwarte water dat in open verbinding stond met de Zuiderzee. Op de oude kaart uit 1850 is de route ook ingetekend en zie je precies wanneer we in 1850 het open water zouden hebben bereikt. In 2020 maken we gebruik van de twee oude sluizen en komen we in totaal door 7 meren.

De eerste helft van de tocht gaat door het oude land. Vanaf Zwartsluis varen we noordwest via de kleine Belterwijde bij Beltschutsloot naar de Belterwijde. Rechtdoor naar de Beulaker wijde. Op de Beulaker is een zeilwedstrijd die we door de regensluiers als spookschepen zien varen. De regen varieert tussen hair en motregen en houd gestaag vol maar ondanks dat is het water prachtig. De komende jaren wordt het alleen maar fraaier want er wordt hard gewerkt aan natuurherstel lezen we op het bord aan de Noordkant.

Op naar Jonen met het veer en het onvolprezen koek en zopie paviljoen aan onze linkerhand.  Het vierde meer is het Giethoornse meer waar we linksaf slaan de Valsche Trog in richting Blokzijl. De wind blijft stevig doorwaaien. Maar we troosten ons met de gedachte dat we na Blokzijl de wind in de rug zullen hebben. Een zeilbootje laveert voor ons uit. Wij volgen via het Noorderdiep en bereiken de sluis van Blokzijl. Daar wachten verschillende motorboten aan de kade op de schutting. Wij gaan erbij hangen onder Kaatje bij de Sluis. Een zenuwachtige schipper vraagt of wij hem voor willen laten gaan. Ook de sluiswacht geeft instructies en wij volgen ze natuurlijk op. In de sluis hangen we aan het zenuwachtige motorjachtje en weerstaan het instromende water. Het verschil is ongeveer een meter, 14 steenlagen hoog.

In de jachthaven lunchen we op de steiger met een prachtig zicht op de Havenkolk en de Grote Kerk van Blokzijl. De regen is gestopt en we genieten van de krentenbollen met thee.

Via de oude sluis varen we Blokzijl uit richting de Zuiderzee. De oude waterwegen zijn omgebogen, alle sporen van de vuurtoren lijken gewist. We varen langs het nieuwe land de NoordOostpolder over het Vollenhovermeer. Helaas heft de tegenstroom het voordeel van wind mee op. Steile golven op het meer. Maar bij Vollenhove waar de haven nog prachtig onder de beschutting van de kerktoren ligt, komt bijna de zon door!

Met een scherpe hoek draaien we om de punt van Vollenhove. Hier tegenover ligt het Kraggebos waar de verborgen testmodellen voor de waterwerken weer in volle glorie zijn hersteld. Vanaf het water is het maar een saai bosperceel. In het Kadoelermeer liggen bij het oude land kleine eilanden met veel leven. Voordat we het Zwarte meer opgaan, drinken we thee op de aanlegsteiger na de keersluis met ver uitzicht over het water. Het zevende meer, het zwarte meer is oneindig lang. Wij steken dwars over langs vogeleiland naar de resten van het oude Jaagpad, het zwarte Water op. Prachtig breed water met stevige tegenwind.  Het industrie terrein van Genemuiden is goed herkenbaar. Nog even en we bereiken Zwartsluis waar we in de havenkom wachten op de sluiswachter. De zon komt echt door en we genieten van de heldere kleuren. De schutting gaat prima en voor we het weten zijn we weer bij de auto.

We pakken in en op en zijn precies klaar als de eerste druppels weer vallen. Het was een mooi vaartje.

Tochtgegevens:
Datum: 30 augustus 2020
Naam tocht: 7 meren tocht met twee sluizen
Deelnemers: Jan Stuyt en Trudy Altink
Start en finish: Zwartsluis vanuit de oude sluis. Vertrek 9.55; aankomst 16.40.
Afstand: 34 km.
Weer en wind: 10-14 kn. N-NW, bewolkte dag met 2,5 uur neerslag en 0,5 uur zon. 18 graden.
7 meren:
Kleine Belterwijde;
Belterwijde;
Beulakerwijde;
Giethoornse meer;
Vollenhover meer;
Kadoeler meer;
Zwarte meer.

Jan Stuyt en Trudy Altink

26aug/20

Middagje varen op het Lago d’Iseo, 13 juli 2020

Na de brunch en wat lezen gingen Gert en ik om 13.00 uur kanoën. De vorige dag hadden we al een tweepersoons kano gereserveerd bij ‘Iseo Bike’ die naast de camping is gevestigd.

De verhuurder hielp met de kano in het water te leggen en reikte ons zwemvesten aan. We hadden de boot voor de eerstvolgende drie uur gehuurd. Tijd zat dus.

We staken eerst over naar Predore. We peddelden wat langs dit plaatsje met palmbomen, oleanders en onderdoorgangen.

Aan de oever zagen we een grote speedbootbouwer ‘Riva’, maar er was geen enkele activiteit. Dat vonden we wel vreemd.

We volgden wat fuutjes en staken over naar Clusane. Het zag er mooi uit, tegen een helling aan gelegen. Hier zwom een aardige groep zwanen, die zich ook aan de Corona-regels hielden en afstand van elkaar hielden.

We gingen verder richting Iseo, waar we op tijd terug waren. We zijn bijna 3 uur weggeweest en hebben 11.91 km gevaren. Gelukkig was het niet zo belachelijk heet vandaag. Het meer hadden wij nagenoeg voor ons alleen. Er was nauwelijks watersport, hier en daar een kano en bij Iseo wat sup’s.

De beheerder stond ons al op te wachten rond 16.00 u en hielp ons met opruimen. Omdat we iets eerder terug waren kregen korting op de huurprijs 😊.

Terug bij Marije, die we nog net zo aantroffen als we haar achterlieten (verzonken in een boek) dronken we eerst koffie. Gert had een soort bladerdeegstengel met rozijnen en poedersuiker meegenomen. Lekker na een middagje varen.

Marja

26aug/20

Still crazy after all these years…..

Paul Simon zong het al.

30 jaar vriendinnen! Dat moet gevierd worden. Met een mooie kanotocht op onze geliefde en vertrouwde IJssel. 30 jaar!

Maar waar en hoe begon dat eigenlijk? Ine werd gestrikt voor het lidmaatschap van Anax, op de Meimarkt in Zutphen waar de kanovereniging met een stand aanwezig was.  Ik was op zoek naar een vereniging waar ik kon leren kanoën, omdat ik later dat jaar op een kanovakantie zou gaan en nog nooit een kano van dichtbij had gezien. En zo ontmoetten we elkaar ergens in mei 1990 tijdens de vaarbegeleiding in de Marshaven. Het klikte meteen al. We werden allebei lid van Anax, voeren al snel mee op de IJssel naar de nieuwe brug (verder ging men toen niet op de vaaravond), gingen eind september mee met de Veluwerally (35km was not done, volgens mij heb ik na de 50km op het eindpunt in Deventer in het gras liggen slapen totdat we werden opgehaald… helemaal kapot), kochten allebei een kano en gingen mee met de toertochten die door de vereniging werden georganiseerd. Het werd al snel duidelijk dat we meer gemeen hadden dan alleen kanovaren. Bijvoorbeeld de eigenschap dat we over alles wat we zagen of meemaakten wel een liedje kennen. Dat lieten we dan ook luidkeels horen. De al wat oudere leden onder ons weten dat vast nog goed. Uiteindelijk was ons plaatsje tijdens een toertocht in principe achteraan en dan een meter of 50 achter de vaarder voor ons. De mensen zouden eens denken dat die 2 bij die groep kanoërs zouden horen…..  Men bedacht al snel een passende naam (met de Alpenzusjes in gedachte – zoek die maar eens op op You Tube): de IJsselzusjes. Al zingend en kwekkend voltooiden we al onze tochtjes, gingen we op Pinksterkamp (er kan echt heel veel mee in een Volkswagen Polo, ook gitaren), op

wildwaterweekend en voeren we op zee. Al snel belandden we in de redactie van de Voelspriet. Hilarische vergaderingen en vaak werd er met weinig kopij na zo’n avond een dubbeldikke Voelspriet aangeleverd op een ouderwetse diskette.  We leerden ondertussen onze mannen kennen, verhuisden, kregen kinderen, waardoor het samen kanoën minder werd, maar de vriendschap bleef!

En zo staan we op de eerste zondag van augustus bij het botenhuis om onze 30-jarige vriendschap te gaan vieren met een dag varen, van Zutphen naar Olst.

Nadat we een kleine 3 kwartier besteden aan bijpraten, kano’s naar het water brengen, teruglopen om te kijken of het hek echt wel dicht was, teruglopen om een peddel te halen, omdat dat toch gemakkelijker vaart op zo’n afstand, zijn we klaar om te vertrekken. Na een meter of 10 moet er toch al even een kleine pauze vanwege een hilarisch beeld van een meerkoet die op het vlonder van het nieuwe botenhuis van Isala stond. Hij (nee, ik denk zij) stond een beetje op de tocht, waardoor het precies lijkt alsof ze onder de föhn staat. We moeten er erg om lachen.

Dan op weg richting Deventer. Er zijn veel bootjes op het water. Waterscooters, speedboten, jachten, veerboten, een enkele vrachtboot maar geen enkele kanoër.

Aangekomen in Deventer is het tijd voor koffie met taart, met uitzicht op de stad.

We zijn zo druk met praten dat het van zingen nog helemaal niet is gekomen.  Na de koffie verder richting Olst.  Een kilometer of 2 vóór Olst ontdekken we dat we er al bijna zijn en dat de pastasalade nog helemaal niet is opgegeten. Snel een pauze dus! We stoppen bij het natuurgebied Hengforderwaarden, een prachtige plek. Een visser probeert ons nog aan de haak te slaan (jammer, we zijn al bezet) voordat we aanlanden. We besluiten dat het wel heel jammer is als we in Olst al stoppen. We zijn nog helemaal niet uitgepraat en het eerste lied moet ook nog komen.

En zo wordt Wijhe de nieuwe eindbestemming. We varen langs Olst en Fortmond (we hebben zo’n 15 km gewacht op de toren van de steenfabriek, waar was die nou toch) en brengen een korte ode aan Drs. P. Net voordat we aan ons eindpunt bij de pont van Wijhe aankomen, haalt een jacht ons in. De man aan boord vraagt of we bezig zijn aan een marathon, want hij had ons in Zutphen ook al ingehaald. Even is er de verleiding om de 42,2 km vol te maken, dat is nog maar iets verder….  Maar dat hebben wij helemaal niet nodig, want er wacht nog een gezellig etentje waarbij we gewoon verder kunnen kletsen en bovendien staat Arjan ons met een koud biertje in Wijhe op te wachten om ons na het nuttigen daarvan weer naar Zutphen te brengen!

30 jaar vriendinnen! We kanoën, kletsen en zingen nog als vanouds. Er is veel gebeurd en toch is er niets veranderd!

Inge Sipkens