All posts by webmaster

25sep/20

Kano Veiligheidstraining

Kano Veiligheid Training bij Anax

Hoera het is zover zaterdag 12 september 2020!

Een leuke en misschien ook wel spannende clubactiviteit: kano veiligheid training in de Marshaven staat op het programma.

Wel vroeg, om 9 uur werden we verwacht in het botenhuis en .. ‘ho is de deur van thuis wel op slot?’  Omdraaien, terug en jawel op slot, maar een achterdeur niet…(dat op slot doen, en zeker weten speelt overal!)

Tja dan zie je al een flinke groep enthousiastelingen in vol ornaat met zeer

verschillende kano’s klaar staan als je aan komt racen…..Gaaf met allerlei kleuren vrolijke kleren. Ik hoor Trudy’s advies nog over laagjes kleding…het is best koud nog zo vroeg…

Trudy van de KoofCie heeft de leiding samen met Jan. (Veel sterkte Chris, die er jammer genoeg niet bij kon zijn). En ook nieuw lid van de commissie, Daniel, is present.

Na korte introductie, wat namen uitwisselen (fijn ook nieuwe leden die meedoen!) gaan we in een stoet naar het water, prachtig om te zien. En dan begint de pret met een eerste stabiliteit oefening 2 aan 2 en ga maar staan in je boot, terwijl de andere stabiliseert. Gejuich stijgt op en blijde gezichten, ook enige verbazing.

De verschillende deelnemers zijn van wat jonger tot wat ouder. 7 vrouwen doen mee vanochtend en 9 mannen, met zeer verschillende ervaringsniveaus en dat is ook leuk, fijn en leerzaam. Al snel daarna draaien we met de benen uit de kano om onze as en blijkt er soms geen of weinig stabilisatie nodig te zijn. Enigszins afhankelijk van het boot type…

Dan is de lage steun aan de beurt en later ook in dynamische vorm. Namen worden geroepen om een verrassingsmoment te creëren. En hoever kan je je boot op een zij laten liggen voordat je voelt dat omslaan er echt aankomt. Hoofden liggen in het water en maatjes zijn er om aan te hangen en dan met heupzwaai en knieën weer overeind te komen. Lekker spelen. Met en zonder peddel, balans en beweging, meer vertrouwen in wat je met je boot en je lijf kan. 

Stabiliteit ervaren met elkaar komt als we met hulp van slepers (goed de karibiner van de sleeplijn met sluiting naar boven bevestigen aan grijplijnen van de voorpunt) verplaatsen naar de andere kant van de Marshaven. Twee vlotten zijn er in no time en wie gaan er uit de boot en liggen over verschillende boten heen? En wie lopen er over de voorpunten van de boten? 

Met vlot en al worden we naar het strandje teruggesleept voor de lekkerste kano’s: ook super verrassing KoofCie! En Corona-proof zelf meegenomen thee en koffie. Met een klein zonnetje erbij is het inmiddels wel wat warmer en gezellig om uit te wisselen en wat bij te kletsen.

Na de pauze is het tijd voor natte oefeningen.

Hoe je haaks zijlings op je boot kan hangen, het lijkt even op zonnebaden…, je boot kan legen met een goede watertrappel en een peddelsteun en met een dolfijne flip op je achterdek kan komen om als cowboys and -girls weer richting je kuip te gaan, (welk liedje klinkt er over het water?) of er zelfs voorbij je kuip en op de voorpunt kan varen! Nat worden we nu allemaal! Isala kijkt bewonderend toe vanaf hun steiger!

Zelfredding lukt met deze ondersteunende oefeningen zonder naar de kant te hoeven zwemmen! Die pomp is superhandig om een laatste rest water weg te werken!

Elkaar redden is wel makkelijker en de hielhaakredding werkt ook in extremere condities. Als de boot is gekeerd, en als baby’tje aan de borst getild en geleegd is, komt het aan op de hielhaak. Hoe meer je dan evenwijdig aan je boot met je gezicht naar de achterpunt ligt hoe makkelijker zwaai je een been in de kuip en haak je die met je hiel achter je kuiprand.

Dit terwijl je met je handen zowel een deklijn van de boot van de redder als je eigen boot vasthoudt. 2de been erin, zo horizontaal mogelijk op je achterdek blijven en omdraaien en je kuip inschuiven. En dit allemaal terwijl de redder beide boten met beide peddels en ellebogen en handen aan grijplijnen stabiliseert en de drenkeling coacht. Goede duidelijke instructies met positieve feedback van de redder naar de drenkeling helpen het hele proces en houden de drenkeling erbij.

Al zijn we nog niet uitgeoefend, wanneer wel? Een windje koelt af en het is tijd om af te ronden. Alles en iedereen ging weer terug naar het botenhuis, waar een warme douche wachtte en we vervolgens ervaringen konden uitwisselen in de kantine. Vooral Trudy, Jan en Daniel, KoofCie bedankt voor een zeer waardevolle en inspirerende ochtend die van ons allen een veiligere kanoclub maakt. Alle deelnemers bedankt, want samen doen we het met veel plezier. En vooral lekker blijven oefenen….

Er wordt al uitgekeken naar de zwembadtraining!

Renee

26aug/20

Middagje varen op het Lago d’Iseo, 13 juli 2020

Na de brunch en wat lezen gingen Gert en ik om 13.00 uur kanoën. De vorige dag hadden we al een tweepersoons kano gereserveerd bij ‘Iseo Bike’ die naast de camping is gevestigd.

De verhuurder hielp met de kano in het water te leggen en reikte ons zwemvesten aan. We hadden de boot voor de eerstvolgende drie uur gehuurd. Tijd zat dus.

We staken eerst over naar Predore. We peddelden wat langs dit plaatsje met palmbomen, oleanders en onderdoorgangen.

Aan de oever zagen we een grote speedbootbouwer ‘Riva’, maar er was geen enkele activiteit. Dat vonden we wel vreemd.

We volgden wat fuutjes en staken over naar Clusane. Het zag er mooi uit, tegen een helling aan gelegen. Hier zwom een aardige groep zwanen, die zich ook aan de Corona-regels hielden en afstand van elkaar hielden.

We gingen verder richting Iseo, waar we op tijd terug waren. We zijn bijna 3 uur weggeweest en hebben 11.91 km gevaren. Gelukkig was het niet zo belachelijk heet vandaag. Het meer hadden wij nagenoeg voor ons alleen. Er was nauwelijks watersport, hier en daar een kano en bij Iseo wat sup’s.

De beheerder stond ons al op te wachten rond 16.00 u en hielp ons met opruimen. Omdat we iets eerder terug waren kregen korting op de huurprijs 😊.

Terug bij Marije, die we nog net zo aantroffen als we haar achterlieten (verzonken in een boek) dronken we eerst koffie. Gert had een soort bladerdeegstengel met rozijnen en poedersuiker meegenomen. Lekker na een middagje varen.

Marja

26aug/20

Still crazy after all these years…..

Paul Simon zong het al.

30 jaar vriendinnen! Dat moet gevierd worden. Met een mooie kanotocht op onze geliefde en vertrouwde IJssel. 30 jaar!

Maar waar en hoe begon dat eigenlijk? Ine werd gestrikt voor het lidmaatschap van Anax, op de Meimarkt in Zutphen waar de kanovereniging met een stand aanwezig was.  Ik was op zoek naar een vereniging waar ik kon leren kanoën, omdat ik later dat jaar op een kanovakantie zou gaan en nog nooit een kano van dichtbij had gezien. En zo ontmoetten we elkaar ergens in mei 1990 tijdens de vaarbegeleiding in de Marshaven. Het klikte meteen al. We werden allebei lid van Anax, voeren al snel mee op de IJssel naar de nieuwe brug (verder ging men toen niet op de vaaravond), gingen eind september mee met de Veluwerally (35km was not done, volgens mij heb ik na de 50km op het eindpunt in Deventer in het gras liggen slapen totdat we werden opgehaald… helemaal kapot), kochten allebei een kano en gingen mee met de toertochten die door de vereniging werden georganiseerd. Het werd al snel duidelijk dat we meer gemeen hadden dan alleen kanovaren. Bijvoorbeeld de eigenschap dat we over alles wat we zagen of meemaakten wel een liedje kennen. Dat lieten we dan ook luidkeels horen. De al wat oudere leden onder ons weten dat vast nog goed. Uiteindelijk was ons plaatsje tijdens een toertocht in principe achteraan en dan een meter of 50 achter de vaarder voor ons. De mensen zouden eens denken dat die 2 bij die groep kanoërs zouden horen…..  Men bedacht al snel een passende naam (met de Alpenzusjes in gedachte – zoek die maar eens op op You Tube): de IJsselzusjes. Al zingend en kwekkend voltooiden we al onze tochtjes, gingen we op Pinksterkamp (er kan echt heel veel mee in een Volkswagen Polo, ook gitaren), op

wildwaterweekend en voeren we op zee. Al snel belandden we in de redactie van de Voelspriet. Hilarische vergaderingen en vaak werd er met weinig kopij na zo’n avond een dubbeldikke Voelspriet aangeleverd op een ouderwetse diskette.  We leerden ondertussen onze mannen kennen, verhuisden, kregen kinderen, waardoor het samen kanoën minder werd, maar de vriendschap bleef!

En zo staan we op de eerste zondag van augustus bij het botenhuis om onze 30-jarige vriendschap te gaan vieren met een dag varen, van Zutphen naar Olst.

Nadat we een kleine 3 kwartier besteden aan bijpraten, kano’s naar het water brengen, teruglopen om te kijken of het hek echt wel dicht was, teruglopen om een peddel te halen, omdat dat toch gemakkelijker vaart op zo’n afstand, zijn we klaar om te vertrekken. Na een meter of 10 moet er toch al even een kleine pauze vanwege een hilarisch beeld van een meerkoet die op het vlonder van het nieuwe botenhuis van Isala stond. Hij (nee, ik denk zij) stond een beetje op de tocht, waardoor het precies lijkt alsof ze onder de föhn staat. We moeten er erg om lachen.

Dan op weg richting Deventer. Er zijn veel bootjes op het water. Waterscooters, speedboten, jachten, veerboten, een enkele vrachtboot maar geen enkele kanoër.

Aangekomen in Deventer is het tijd voor koffie met taart, met uitzicht op de stad.

We zijn zo druk met praten dat het van zingen nog helemaal niet is gekomen.  Na de koffie verder richting Olst.  Een kilometer of 2 vóór Olst ontdekken we dat we er al bijna zijn en dat de pastasalade nog helemaal niet is opgegeten. Snel een pauze dus! We stoppen bij het natuurgebied Hengforderwaarden, een prachtige plek. Een visser probeert ons nog aan de haak te slaan (jammer, we zijn al bezet) voordat we aanlanden. We besluiten dat het wel heel jammer is als we in Olst al stoppen. We zijn nog helemaal niet uitgepraat en het eerste lied moet ook nog komen.

En zo wordt Wijhe de nieuwe eindbestemming. We varen langs Olst en Fortmond (we hebben zo’n 15 km gewacht op de toren van de steenfabriek, waar was die nou toch) en brengen een korte ode aan Drs. P. Net voordat we aan ons eindpunt bij de pont van Wijhe aankomen, haalt een jacht ons in. De man aan boord vraagt of we bezig zijn aan een marathon, want hij had ons in Zutphen ook al ingehaald. Even is er de verleiding om de 42,2 km vol te maken, dat is nog maar iets verder….  Maar dat hebben wij helemaal niet nodig, want er wacht nog een gezellig etentje waarbij we gewoon verder kunnen kletsen en bovendien staat Arjan ons met een koud biertje in Wijhe op te wachten om ons na het nuttigen daarvan weer naar Zutphen te brengen!

30 jaar vriendinnen! We kanoën, kletsen en zingen nog als vanouds. Er is veel gebeurd en toch is er niets veranderd!

Inge Sipkens

01jul/20

Zomaar wat foto’s van leden

Afgelopen tijd is er door leden gevaren en is na de introductie kanovaren nu ook de beginnerscursus gestart

De eerste vaaravond is alweer achter de rug, veel later dan anders. Met 16 leden naar het strandje

Patrick en Joop voeren op de Waal

Patrick en Hans voeren op en neer naar het pontje van Bronckhorst

En met vijf mensen begon men aan de introductie kanovaren en daarna direct door naar de beginnerscursus.

22mei/20

Een dagje Denemarken

Het nieuwe vaarseizoen heeft wel een heel andere start dan zoals we dat gewend zijn. Geen groots Rondje Zutphen om het seizoen te openen, geen gezellige vaaravond op de vrijdag. De kantine is dicht en geplande tochten zijn afgelast. En datzelfde lot treft de Frankrijkweek en de Denemarkenweek. Jammer hoor. Maar het is niet anders.

De Denemarkengangers zijn gelukkig niet voor één gat te vangen. Na een oproep van Trudy verzamelen er zich een aantal (helaas niet iedereen, er waren ook andere verplichtingen) voor het beleven van een Coronaproof dagje Denemarken. We zeiden het vroeger al tegen onze kinderen: als je speelt, dan kan alles. Dus ook een dagje Denemarken. En zo vertrekken Trudy, Jan, Arjan en ondergetekende vanuit de buurt van Kampen voor een mooi Deens dagje. Een rondje Kampereiland, nee: een rondje Kamperø.

Het te water laten van onze boten is al een avontuur op zich. Om bij de sloot te kunnen komen vanaf waar we vertrekken, moeten we eerst met kano’s en al over een plank lopen die over een ander slootje loopt. Die proef doorstaan we allemaal glansrijk en onder toeziend oog van een aantal schapen kunnen we ons daarna in onze kano’s laten zakken. En zij zagen dat het goed was.

Deense omstandigheden vandaag hoor, zoals we dat gewend zijn. Een stralend zonnetje, een blauwe lucht, golven….

We zijn al snel in de stemming, vooral als we al snel nadat we de IJssel zijn opgevaren een mooi Deens vakwerkhuisje zien. Vakwerk!

We varen met een flink windje tegen over de IJssel naar het Kattendiep. De IJssel is hier veel breder dan bij ons in Zutphen en met de wind er bij geeft het al een grootwater gevoel. Na een kilometer of 9 is het tijd voor de eerste pauze, op één van de eilandjes tussen het Keteldiep en het Kattendiep. In het zonnetje op een beschut plekje drinken we onze koffie. Het is goed toeven zo en wat is het weer leuk om met meerdere kanovaarders op pad te zijn! Naast me in het gras liggen allerlei botstukken. We kunnen maar niet bedenken van welk dier ze zouden kunnen zijn… wel kan ik de bioloog-in-spé bij ons thuis er heel blij mee maken.

Al snel na vertrek van dit plekje slaan we rechtsaf de Ramsgeul in. Nu hebben we de wind in de rug en surfen we onder de Ramspolbrug met de balgstuw door naar het Zwarte Meer.

We genieten van de natuur om ons heen, allerlei watervogels met hun jongen, opstijgende zwanen en zagen we nou een lepelaar?

We hebben er nu flink de sokken in, zo met de wind achter, relaxed doorvaren zo! Dat wordt anders als we het Ganzendiep invaren, nu hebben we de wind van opzij en is het erg de moeite waard om te proberen zo veel mogelijk in de luwte te varen.

We houden onze tweede pauze rond het 21 km punt bij minicamping De Paardeboer. Het uitstappen vergt vooral van Arjan de nodige acrobatiek als blijkt dat zijn handige lage uitstap een wiebelige drijvende vlonder is. Maar nu blijkt wel duidelijk dat hij de zoon van Adriaan is…. Zonder nat te worden stapt hij uit, legt zijn kano op het vlonder en wiebelt zich een weg naar het vasteland.

Daarna het laatste stukje, hier en daar wat Wieden-achtig, dan weer weilanden met koeien en op het laatst varen we langs woonboten en een jachthaven, waarvandaan het blijkbaar niet de bedoeling is dat er gevaren wordt. Er is echt niemand op het water, behalve wij. Het is wel druk met mensen, die opeengepakt op hun jacht zitten. In de buurt van de Ganzensluis is ons eindpunt en kunnen we uitstappen op een mooi gemaaid grasveldje. Een boze eigenaar laat weten dat het verboden terrein is… er staan ook inderdaad bordjes, maar die zijn alleen vanaf het land te zien. De bordjes op het water moeten er nog komen, laat hij weten….   Jammer voor diegenen die dit rondje na ons ook willen varen. Even een ander uitstappunt zoeken dan!

Na ruim 29 km zit ons dagje Denemarken er op. Voldaan en een beetje getroost keren we weer huiswaarts.

Inge

20mei/20

Olst-Deventer 27 april 2020

Concurrentie…

Al jaren kennen we binnen Anax de fameuze Ben’s Frisse Neuzentocht, waar ik helaas maar één keer gebruik van heb gemaakt. Nu komt onze premier, in dit corona tijdperk, met de mededeling dat we zeker een frisse neus moeten gaan halen…. Is dit plagiaat of gaat Mark de concurrentie aan met Ben? Dan weet ik wel wie er wint, onze eigen Ben! Of er juridische stappen gaan volgen….

De laatste weken hebben we naast het de perikelen rondom een griepvirus gelukkig ook mooi weer en dan is het verleidelijk om de kano te pakken. Mijn werkzaamheden lopen meer dan gewoon door dus moet ik het toch van de avonden of weekenden hebben. Gelukkig hebben we in het voorjaar altijd een periode met vierdaagse werkweken 😊. Vandaag: koningsdag, woningsdag of gewoon maandag 27 april 2020, hebben we maar eens de IJssel verkend vanaf Olst. Samen met Inge naar de veerstoep gereden en daar onze kano’s van het dak van de auto gehaald, omgekleed en richting Deventer gevaren. Onderweg genoeg te zien. Vele soorten vogels en de bomen hadden al een mooie frisse groene uitstraling van de nieuwe blaadjes. Aan een stuk door gevaren naar Deventer en daar heerlijk in de zon een boterhammetje gegeten en koffie gedronken. We waren niet de enige, de stranden van Deventer zijn populair. Terug wind en stroming mee, dus een heerlijk tempo kunnen varen. We waren niet de enige varenden op de IJssel, we bevonden ons in het gezelschap van een aantal vrachtschepen, jetski’s en speedboten. Geen kanovaarders? Ja zeker wel. Onderweg gingen we een canadees voorbij en bij de pont bij Olst kwam nog een kanovaarder aan. 

Toch is het wel vreemd om dit te ondernemen. Met alles wat je momenteel wilt oppakken, is het constant schakelen of het wel volgens de richtlijn is van het RIVM en of je het sowieso kunt maken naar de samenleving toe. We doen dit met zijn tweeën en hebben met name op de in- en uitstapplaats te maken met de vraag of het verantwoord is. Ja, dat was het, er waren wel mensen bij de veerstoep maar de anderhalve meter was zeker te doen.

We hopen op andere tijden waar we weer met een groep dit soort tripjes kunnen ondernemen!

  • Temperatuur 24graden Celsius
  • In- en uitstappunt: strandje naast de veerstoep in Olst
  • Pauze plek strand op De Worp met zicht op de kade in Deventer
  • Gevaren afstand 24km
  • Gemiddelde snelheid 7,6km/u (op de heenweg 6,3 km/u, op de terugweg 9,8 km/u

Arjan